علی از یک تا دو سالگی

پسرم بـرایــم حــکـم بــاران را داری وســــط کـویــر،هـمــانقــدر زنـدگــی بخـــش

مرد کوچکم...همیشه در زندگیت پر از خواسته باش و مردانه پای یک یکشان بایست...مغرورانه مرد باش اما از "مرد" بودنت استفاده نکن

وجودت برایم آرامشی دارد که گمان نکنم توان بیانش را هیچگاه داشته باشم..

نفسم...نه من و نه پدرت قرار نیست همیشه تو را درک کنیم...از ما بیش از یک پدر و مادر نخواه...که آن هم البته کم نیست...بگذار به اندازه یک نسل متفاوت فکر کنیم...آرام باش گفتگو تفاوتها را دلنشین میکند.